Wzrost cen, zadłużenia zagranicznego, deficytu handlowego oraz wydatków budżetu państwa, czemu towarzyszyło zahamowanie tempa wzrostu produkcji, natomiast zwiększenie bezrobocia i spadek real­nych dochodów oraz spożycia obywateli, stwarzały niebezpieczną sy­tuację. Rząd starał się zwiększać podatki i zmniejszać wydatki bud­żetu, lecz ten obciążały trudne do ograniczenia wydatki wojskowe. Jesienią 1983 r. nastąpiła dewaluacja szekla o 23 proc., a rząd wpro­wadził dalsze oszczędności budżetowe, ograniczając m.in. subsydio­wanie niektórych produktów i podnosząc ceny kontrolowane. Do­raźne zabiegi nie powstrzymały jednak inflacji (w ciągu 1983 r. ceny wzrosły niemal trzykrotnie, w następnym roku niemal czterokrotnie), życie …

Wojska brytyjskie 7 listopada 1917 r. zdobyły (kosztem Turcji) Gazę, port i fortecę na wybrzeżu Morza Śródziemnego, 17 listopada zajęły Jafę, a 9 grudnia marszałek Edmund Henry Alenby wjechał do Jerozolimy. Rozpoczął się trzydziestoletni okres administracji bry­tyjskiej, początkowo wojskowej, a od l lipca 1920 r. — cywilnej. Wiado­mo było już wówczas, że Wielka Brytania otrzyma mandat zarządza­nia Palestyną. Rada Ligi Narodów przyjęła uchwałę w tej sprawie 29 września 1923 r. Mandat objął ziemie, które stanowią dzisiejszy Izrael i Jordanię, Wielka Brytania otrzymała również Irak, Francji przy­padł obszar Libanu i Syrii. …

Podstawowym problemem okazały się różnice cywilizacyjne i spo­łeczne między dawnymi mieszkańcami Palestyny a imigrantami (zwa­no ich olim). Stosunki przedkapitalistyczne w imperium otomańskim przetrwały dłużej niż w Europie, a wśród Arabów więzi rodowe były często silniejsze od różnic społecznych. Współczesna świadomość polityczna dopiero się kształtowała. Po­czucie wspólnoty religijnej muzułmanów oraz wszystkich Arabów ry­walizowało z lojalnością wobec przywódców rodowych o rozbieżnych aspiracjach. Nakładały się na to zarówno różnice religijne, gdyż część Arabów wyznawała chrześcijaństwo, jak też różnice pozycji społecznej i majątkowej. W Turcji większość Arabów nie miała możliwości kształ­cenia się, panował analfabetyzm.
Dodać …

Lata 1996-2000 przebie­gały w Izraelu pod znakiem dalszego ciągu głębokiego konfliktu we­wnętrznego, przy czym bardziej jeszcze niż przedtem atmosferę życia politycznego kształtowały środowiska religijne. W maju 1997 r. orto­doksi w sposób jaskrawo demonstracyjny zbojkotowali obchody rocznicy powstania państwa izraelskiego. Obiektem ich agresji stał się też Sąd Najwyższy, który orzekł w grudniu 1998 r., że zwalnianie ze służby wojskowej uczniów szkół religijnych (jeboszytów) jest sprzeczne z prawem. Przewodniczący Sądu, Aharon Barak, musiał z powodu gróźb zamachu na życie schronić się pod całodobową opieką po­licyjną.
Lata te przyniosły również dramatyczne zahamowanie procesu pokojowego, …

Władze brytyjskie stanęły przed trudnym zadaniem wykonania celów określonych w mandacie (tj. doprowadzenia kraju do niepo­dległości), a zarazem utrzymania spokoju w kraju, w którym narastał konflikt arabsko-żydowski. Należało zwłaszcza określić rozmiary imi­gracji. We wrześniu 1920 r. Wysoki Komisarz dopuścił przyjazd 16,5 tyś. Żydów. Wywołało to nową falę zamieszek antyżydowskich l maja 1921 r., gdy przypadała prawosławna Wielkanoc.
Rozmiary imigracji regulowano stosownie do tego, jak władze oce­niały szansę wchłonięcia przybyszów przez gospodarkę kraju. Usta­lano ogólne rozmiary imigracji, a kandydatów podzielono na kategorie. W najlepszej sytuacji znajdowały się osoby dysponujące kapitałem, w stosunku …